Wiejski spektakl

[Włodzimierz Molotin]

Autor: Włodzimierz Molotin

Cóż mała myszka, drepta po kątach.
Szuka, skubie i węszy noskiem.
Tupta pod nogami gospodarza.
Gospodarz robotny, skubie coś,
Drzwi zepsute, obrabia gospodarz.

Gospodyni przy garach, rosołu
gotuje. Dzieci po łąkach biegają.
Muchy w kompoście krążą,
A krowy stoją na polanie.

Sielska wizja życia prosta,
Co widać ją i żyć się chce.
Miło czas mija ciągle,
A obserwować to nie miło?

Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.
Mawia się u nas. Pewno że tak jest,
Marzyć można wedle nas, ale
Rzeczywistość gna sama, bez przerwy.