Sprzęty elektroniczne.

[Robert Drenin]

Związku z napływem miedzi oraz produkcją niektórych związków chemicznych w PZPCh, Instytut Badań Fizyki rozpoczyna sierię projektów i badań mających opracować sprzęt elektroniczny dla Republiki Socjalistycznej Czesnoradu. Ma to umożliwić produkcję sprzętu w Czesnoradzie, ponieważ zasoby po byłym Kucelgradzie są ograniczone, a w Czesnoradzie rośnie zapotrzebowanie na tego typu sprzęt. Do przykładowych sprzętów RTV i AGD, które IBF opracuje to:

• Telefony (nie smartfony),

• komputery,

• radia,

• telewizory,

• części elektryczne do pojazdów,

• lodówki.

Powyższa lista oczywiście może być na bieżąco aktualizowana i zmieniana.

[Włodzimierz Molotin]

Jestem rozradowany z tych nowoczesnych sprzętów dla naszego narodu.

[Robert Drenin]

To jest krok do postępu i lepszego życia w Czesnoradzie. Staramy się dogonić współczesność.

[Włodzimierz Molotin]

Dokładnie! Oby jak najprędzej!

[Robert Drenin]

Nowakom 16

Instytut Badań Fizyki ogłasza opracowanie komputera osobistego, jakim jest Nowakom 16. Jest to komputer wykorzystujący 16-bitowy procesor, który funkcjonuje z częstotliwością 12 MHz. Procesor posiada również 24-bitową szynę adresową oraz 16 MB przestrzeni adresowej. Z kolei pojemność pamięci RAM wynosi 3 MB, a pojemność dysku twardego wynosi 50 MB. Komputer posiada również stacje dyskietek na 13 cm oraz klawiaturę 82-klawiszową. Natomiast jeśli chodzi o kartę graficzną, to umożliwia wyświetlanie jedynie znaków graficznych oraz uproszczonych obrazów, ale w kolorze.

Monitor zastosowany w komputerze zostanie opisany w osobnyej wiadomości, związku z faktem, że konkretny typ monitora może być również stosowany w innych sprzętach elektronicznych. Został również opracowany prosty system operacyjny w formie graficznej, z myślą o użytkowanie komputerów przez obywateli.

[Robert Drenin]

Działanie Kineskopu Magnetycznego Elektronowo-Promieniującego, które zostało wykorzystane w ninejszym typie monitorów.

Monitor KMEP

Po intensywnych pracach i badaniach, Instytut Badań Fizyki ogłasza opracowanie pierwszego rodzaju monitorów w Republice Socjalistycznej Czesnoradu, mianowicie Monitory KMEP, który to skrót wzięto od Kineskopu Magnetycznego Elektronowo-Promieniującego. Budowa samych monitorów może nie jest prosta, lecz działanie ich w skrócie można opisać w następujący sposób:

W monitorze znajduje się katoda, która emituje wiązkę elektronów. Ta przechodzi przez cewkę ogniskującą, aby utworzyć wąską wiązkę, która jest wystrzeliwywana. Następnie wiązka jest odchylana przez cewki odchylające w dwóch kierunkach - pionowym i poziomym, po czym wiązka elektronów jest przyśpieszana przez anodę i pada na luminofor, powodując emisję światła.

Warto zaznaczyć, że zastosowanie takiej konstrukcji wiąże się z możliwością odchylania cząstek nawet do 90 stopni, co umożliwia wytworzenie ekranów o dużej powierzchni. Z kolei wadą jest pobierana moc przez cewki, która rośnie wraz ze wzrostem odchylania wiązki, czyli zwiększaniem powierzchni ekranu. Jednakże monitory KMEP umożliwiają wyświetlanie obrazów ruchomych i nie koniecznie monochromatycznych, a nawet kolorowych. O ile w wersji monochromatycznej potrzebne jest tylko jedno działo elektronowe, to w wersji kolorowej potrzebne są trzy, niezależne od siebie, działa elektronowe, po jednym dla każdego z trzech podstawowych kolorów. Takie działanie umożliwia wytworzenie wszystkich możliwych kolorów, które skutkuje tworzeniem kolorowych obrazów.

Z pewnością zastosowanie tych monitorów w Republice Socjalistycznej Czesnoradu umożliwi produkcję masową komputerów osobowych oraz przyczyni się do powstania pierwszych telewizorów w Czesnoradzie i ich masowej produkcji.

[Robert Drenin]

Wysokoprężna lampa sodowa

Lampy Sodowe

Instytut Badań Fizyki ogłasza opracowanie pierwszych lamp wyładowczych, które będą mogły zostać wykorzystane między innymi do oświetlenia infrastruktury w miastach, czy też otwartych terenów przy różnego rodzaju fabrykach i zakładach pracy, co z pewnością zwiększy między innymi bezpieczeństwo na drogach, czy też ułatwi pracę i podróż. Dodatkowo opracowanie tych lamp było jednym z założeń III Planu Trzymiesięcznego.

Lampy jakie opracowało IBF, to między innymi niskoprężne i wysokoprężne lampy sodowe. Jak nazwa wskazuje, środowiskiem wyładowczym w lampie są pary sodu, jednakże w celu zwiększenia wydajności zapalania lamp oraz zwiększenia skuteczności oświetlenia, w niskoprężnych lampach sodowych wykorzystano mieszaninę argonu i neonu, jako gazu pomocniczego, a w przypadku wysokoprężnych lamp sodowych - ksenon.

Fazy nagrzewania niskoprężnej lampy sodowej

W obu lampach po załączeniu, początkowo wyładowanie rozpoczyna się w gazie pomocniczym, gdyż sód w międzyczasie musi odparować. Jednakże gdy już dostatecznie sód odparuje, wtedy wyładowanie zaczyna być dominujące w parach sodu, a barwa lampy zaczyna nabierać charakterystycznego pomarańczowego koloru. Po kilku minutach od włączenia lampy, zostaje osiągnięta maksymalna wydajność świetlna. Lampy te mogą działać przez około 18000 godzin, a przy tym nie tracą jasności. Jednakże pod koniec swojego życia pobierają już o 10% większej ilości energii w stosunku do początkowej pobieranej energii.

Warto też wspomnieć, że niskoprężne lampy dają światło o temperaturze barwowej wynoszącej 1800 K oraz skuteczności świetlnej 206 lm/W. Mogą być produkowane o mocy od 18 do 180 W. Natomiast wysokoprężne lampy dają już światło o barwie 2000 K oraz skuteczności świetlnej 68–150 lm/W. Te mogą być z kolei produkowane o mocy 50 do 1000 W.

Spektrum światła niskoprężnej lampy sodowej

Wadą lamp sodowych jest ich słaba wydajność oddawania faktycznych barw otoczenia, gdyż dają barwy dość monochromatyczne. Toteż mogą niezbyt nadawać się do oświetlania zabytkowych miejscach, bądź w takich, gdzie liczy się odzwierciedlenie barw.

[Robert Drenin]

Kłos

Instytut Badań Fizyki oświadcza, że opracowano pierwszy czesnoradzki radioodbiornik Kłos, który był również jednym z założeń III Planu Trzymiesięcznego Republiki Socjalistycznej Czesnoradu. Jest to odbiornik superheterodynowy z zasilaniem uniwersalnym, umożliwiającym korzystanie z napięcia przemiennego, bądź stałego o wartości 220V lub 125V. Umożliwia korzystanie z zakresu fal długich (150 - 429 kHz), średnich (525 - 1605 kHz) i krótkich (6 - 19 MHz) oraz posiada antenę, przełącznik zakresów, strojenie i regulację siły głosu wraz z wyłącznikiem. Jego masa wynosi około 5,5 kg, z kolei wymiary jego wynoszą 350 x 225 x 170 mm.

Z pewnością opracowany radioodbiornik ułatwi życie czesnoradczykom i jest wielkim krokiem w zmechanizowanie i cyfryzację społeczeństwa czesnoradzkiego. Dzięki temu Rada Komisarzy Ludowych będzie mogłą z łatwością nadawać i docierać z niezbędnymi informacjami do szerszego grona osób, a przy tym szybciej, niż było to przy użyciu przykładowo tradycyjnych gazet.

[Robert Drenin]

AT-24

Instytut Badań Fizyki ogłasza opracowanie pierwszego radzieckiego aparatu telefonicznego, który umożliwi mieszkańcom Związku Rad komunikowanie się na znacznie większe odległości i to w sposób szybszy, niż było to do tej pory.

Mechanizm działania telefonu opiera się na przesyle fali dźwiękowej, która zamieniana jest na sygnał elektryczny przez mikrofon, a następnie sygnał ten przesyłany jest do słuchawki odbiorcy, która ma za zadanie zamienić sygnał elektryczny na falę dźwiękową. Telefon posiada obrotową tarczę numerową, za pomocą której można wybrać numer odbiorcy. W telefon wbudowany jest też dzwonek, który uruchamia się aby przywołać odbiorcę, gdy nadawca chce się z nim skontaktować. Dzwonek składa się z dwóch metalowych półmiseczek i jednego metalowego pręcika z szerszym zakończeniem.