Zatrute Ciernie

[Włodzimierz Molotin]

Zatrute Ciernie

Autor: Włodzimierz Molotin



Zatrute ciernie drogę słące dnia zwykłego
męczące umysł krwawe rany słowna,
Na śmierć wnętrza ludzkiego wiodące
Miłość człowieka na bliźniego niszczące.

Jak kwiat kwitnący łące słonecznej
Zdeptany - niewidoczny jak kamień w drodze
Ręce z nożami za plecami w plecy skierowane,
Gotowe zadać cios, gdy tylko nie patrzę.

Zgnite myśli umysłów ludzkich wkoło
Nękająca broń, nie widzący ich treści
Ślepi dobrem ludzkich, celem nadrzędnym,
Bliźni od bliźniego oddala kolec złej myśli.

Książka zamkniętą na dobro kierowanego słowa
Nienawiść, indywidualizm wewnątrz kryjąca
Zaistnieć, wybraną być - kryjąca marzenia
Las trupów za sobą niosąc gotowa.

Degeneracja zbiorów społeczeństwa
Zaufanie, porzucone z kolektywem społecznym
Pustka pozostanie na drogach,
Drogach życia pozostawionego w ich i naszych rękach

Strach wielki nad światem stoi, co robić, co robić...