Podwydział Odkryć Flory

[Robert Drenin]

W niniejszym wątku można zgłaszać odkrycia dotyczące flory. Można narracyjnie (czyli po prostu przesłać zdjęcia (żeby dało się z nich ustalić informacje) i napisać, co się znalazło), albo można podać cechy:

Zdjęcie:

Gatunek:

Rodzaj:

Rodzina:

Morfologia:
- Pokrój:
- Łodyga:
- Liście:
- Kwiaty:
- Owoce (w zależności od rośliny, opcjonalnie):
- Korzeń (w zależności od rośliny, opcjonalnie):

Opis: (opcjonalnie. Czyli gdzie rośnie naturalnie; kiedy się rozwija, kwitnie i owocuje; można dać zastosowania itd.).

Można oczywiście też opisowo zawrzeć wszystkie informacje (jeżeli komuś tak łatwiej).

[Xawery Królikiewicz]

Gatunek: Cebula Nizinna

Rodzaj: czosnek

Rodzina: amarylkowate

Morfologia:
Pokrój: Cebula nizinna wykształca pędy kwiatostanowe (głąbiki) wysokości 90–190 cm zakończone kulistymi baldachami zawierającymi 50–1000 kwiatów.
Łodyga: Krótka, spłaszczona część rośliny, która stanowi pochwę dla liści i bulwy.
Liście: Wąskie, długie, zielone, rosnące w rozecie u podstawy.
Kwiaty: Zebrane w kuliste kwiatostany na długich łodygach, składające się z białych lub różowych kwiatów.
Owoce: Torebki zawierające zwykle 6 trójgraniastych czarnych pomarszczonych nasion.
Korzeń: Cebula wytwarza wiązkowy system korzeniowy sięgający 30–40 cm.

Opis: Cebula nizinna naturalnie występuje w wielu zakątkach Pollinu, a na wyspie Fridonii głownie na północy. Może być uprawiana jako warzywo. Rośnie w glebach żyznych i dobrze przepuszczalnych i kwitnie latem. Cebula posiada charakterystyczny smak i aromat oraz intensywny zapach wywołujący łzawienie.

[Robert Drenin]

Gatunek: Ziemniak Zwyczajny

Rodzaj: Psianka

Rodzina: Psiankowate

Morfologia:
- Pokrój: Krzak o zmiennym pokroju i ulistnieniu. Składa się od 4 do 8 łodyg pionowo wzniesionych lub w dole odgiętych. Jest silnie lub też słabo ulistniona. Wysokość pędów średnio wynosi od 30 do 80 metrów. Pędy są lekko owłosione lub nagie.
- Łodyga: Łodygi są zielone, grube i mięsiste, o przekroju kanciastym lub okrągłym, często z lekkimi włoskami lub nagie.
- Liście: Liście są nieparzysto-pierzasto złożone i o różnej intensywności zielone. Listki są okrągłojajowate, z czego listek szczytowy swą wielkością i kształtem różni się od bocznych listków. Na liściu złożonym rośnie od 6 do 8 par listków i listeczków.
- Kwiaty: Kwiaty zebrane są w pozorny podbaldach o kolorze białym, różowym, bękitnym, fioletowym lub pośrednim, wraz z żółtozieloną gwiazdą pośrodku. Posiada 5 pręcików, zrośniętych u nasady z płatkami korony. Słupek składa się z dwukomorowej nagiej zalążni.
- Owoce: Owoce są małymi, kulistymi jagodami o średnicy od 1 do 2 centymetrów o barwie zielonej. Są trujące dla ludzi i rzadko dojrzewają w klimacie umiarkowanym. Zawierają około 300 nasion.
- Korzeń: Ziemniak produkuje wiązkowy system korzeniowy. Z podziemnej części łodygi wyrastają tzw. stolony (kłącza) na końcu których tworzą się zgrubienia w postaci bulw. Kłącza są długie, cienkie i rozgałęzione.

Opis:
Ziemniak Zwyczajny hodowany jest w wielu zakątkach na Pollinie, z uwagi na wielkie znaczenie kulinarne. Ziemniak Zwyczajny preferuje chłodniejsze klimaty umiarkowane, gdzie temperatura jest umiarkowana i nie przekracza 25-30°C. Optymalna temperatura do wzrostu ziemniaka to około 18-22°C. Najlepiej rosną w żyznych glebach żyznych i próchniczych. Preferują lekkie, przepuszczalne, bogate w składniki pokarmowe gleby o odczynie lekko kwaśnym. Ziemniak Zwyczajny zawiązuje bulwy w przedziale od 15 do 40 dni po posadzeniu i uzależnione jest to od kultywaru.
Na terenie Związku Kolektywistycznych Republik Rad może być uprawiany na Fridonii, jak również w zachodniej i wschodniej części Brodrii.

[Włodzimierz Molotin]

Gatunek: Daucus carota subsp. sativus — marchew uprawna

Rodzaj: Marchew (Daucus)

Rodzina: Selerowate (Apiaceae) — dawniej także baldaszkowate (Umbelliferae)

Morfologia:
- Pokrój: Roślina zielna, dwuletnia, w pierwszym roku tworząca przyziemną rozetę liści i zgrubiały korzeń spichrzowy. W drugim roku wyrasta pęd kwiatostanowy, osiągający zwykle około 60–100 cm wysokości.
- Łodyga: W pierwszym roku bardzo krótka, silnie skrócona i znajdująca się przy powierzchni ziemi. W drugim roku wyrasta prosta, rozgałęziona, bruzdkowana i owłosiona łodyga kwiatostanowa.
- Liście: Drobno, wielokrotnie pierzasto podzielone, delikatne, zielone, tworzące gęstą rozetę. Liście łodygowe mniejsze, osadzone na krótkich pochwach.
- Kwiaty: Drobne, białe lub kremowobiałe, zebrane w charakterystyczne baldachy złożone. Pojawiają się w drugim roku uprawy. Środkowy kwiat baldacha bywa ciemniejszy, czerwonawy lub purpurowy.
- Owoce: Suche, rozpadające się na dwie rozłupki, podłużne, pokryte drobnymi kolcami i szczecinkami. Zawierają po jednym nasieniu.
- Korzeń: Zgrubiały, mięsisty korzeń spichrzowy, najczęściej pomarańczowy, ale w zależności od odmiany również żółty, czerwony, biały lub fioletowy. Kształt od wydłużonego i stożkowatego do walcowatego. Stanowi główną część użytkową rośliny.

Opis:
Roślina ta posiada dwa etapy rozwoju. W pierwszym etapie roślina rozwija rozetę liści oraz zgrubiały korzeń spichrzowy. W drugim etapie wytwarza wysoki pęd kwiatostanowy, kwitnie i wydaje nasiona. Marchew jest powszechnie uprawiana w gospodarstwach rolnych. Wykorzystuje się ją głownie jako warzywo spożywcze, w formie surowiej, jak i przetworzonej. Stanowi również wartościową paszę dla zwierząt gospodarskich. Korzeń jest bogaty w m.in. cukry, sole mineralne, karoten, z którego organizm wytwarza witaminę A. Marchew najlepiej uprawia się na glebach lekkich, żyznych, przepuszczalnych i niezbyt wilgotnych. Nasiona wysiewa się zazwyczaj wczesną wiosną, a korzenie zbiera od lata do jesieni, zależnie od odmiany i terminu siewu.