Podwydział Odkryć Fauny

[Robert Drenin]

W niniejszym wątku można zgłaszać odkrycia dotyczące fauny. Można narracyjnie (czyli po prostu przesłać zdjęcia (żeby dało się z nich ustalić informacje) i napisać, co się znalazło), albo można podać cechy:

Zdjęcie:

Gatunek:

Rodzaj:

Morfologia: (czyli budowa i wygląd ciała)

Ekologia: (czyli zachowanie w przyrodzie)

Opis: (dodatkowe informacje, np: rozmnażanie, zachowanie, różne ciekawostki, występowanie na Czesnoradzie itd.):

Można oczywiście też opisowo zawrzeć wszystkie informacje (jeżeli komuś tak łatwiej).

[Robert Drenin]

Gatunek: Królak Nizinny

Rodzaj: Królak

Rodzina: Zającowate

Morfologia: Królaki Nizinne średnio osiągają masę około 1300 g, a średnia długość dorosłego osobnika wynosi 40 cm. Najczęściej ich futro jest brązowo-szare, bądź czerwono-brązowe. Posiadają duże tylne łapy, duże uszy oraz krótki, puszysty biały ogon. Posiadają również duże oczy, o kolorze najczęściej brązowym.

Ekologia: Preferują tereny nizinne, a zwłaszcza lasy, bagna, zarośla, bądź otwarte przestrzenie, jednakże koniecznie w pobliżu musi znajdować się schronienie, ponieważ nie kopią sobie nor. Dlatego też, wykorzystują nory innych zwierząt, bądź też w przypadku odpoczynku, mogą wydrapywać sobie płytkie wgłębienie w ziemii. W przypadku gdy są ścigane, mogą biec z predkością 29 km/h oraz porusza się zygzakiem.
Królaki Nizinne większość dnia spędzają na odpoczynku w pytkich zagłębieniach, bądź schronieniach. Jednakże są znacznie aktywniejsze, gdy widoczność jest ograniczona, np: pod czas mgły, bądź w deszczowe noce. Dodatkowo poruszają się jedynie na krótkich odcinkach, a tak to mogą kilka godzin przesiedzieć nieruchomo. Są również aktywne przez cały rok, zatem nie hibernują.

Opis: W Republice Socjalistycznej Czesnoradu występują głównie w Dystryktach dolnogorskim, górnogorskim, w północnej części centrogradzkiego oraz w północnej, jak i wschodniej części krasnoradzkiego. Królak Nizinny nie posiada zdolności obronnych, dlatego też jest łatwym celem drapieżników. Jednakże z łatwością się reprodukują. Samice mogą posiadać od 1 do 7 miotów, z czego średnio rodzą się 4 mioty. Dodatkowo samce łączą się z więcej niż jedną samicą. Średni okres ciąży wynosi 28 dni, z czego mieści się w przedziale od 25 do 35 dni.
Ponadto samice tworzą gniazda dla potomstwa. Przeważnie jest to dziura wykopana w miękkiej ziemi, wyłożona roślinnością i białym futrem pochodzącym od samicy. Przeciętne wymiary gniazda to: długość wynosząca 18 cm, szerokość 12 cm, a głębokość również 12 cm.
Dieta Królaka Nizinnego nie jest szczególna. Praktycznie uzależniona jest od miejscowej roślinności. Najczęściej zjadają delikatną roślinność zielną.

[Femme Mystere]

Czy futro Królaka nadaje się na wykonanie futra?

[Robert Drenin]

23 godziny temu, Femme Mystere napisał:

Czy futro Królaka nadaje się na wykonanie futra?

Najprawdopodniej tak. Jest dość pospolity, więc futra z niego dałoby się wykonać.

[Włodzimierz Molotin]

Gatunek: Jeż cieniogrzbiety

Rodzaj: Jeż

Morfologia: Niewielki ssak o krępej budowie ciała, krótkich kończynach i wydłużonym, ruchliwym pysku. Osiąga długość od 20 do 30 cm i masę od 600 do 1200 g, zależnie od pory roku. Jego grzbiet pokrywają gęste, ostre kolce o długości około 2–3 cm, przeważnie brązowe z jasnymi końcówkami. Odmiana cieniogrzbieta wyróżnia się wyjątkowo ciemnym ubarwieniem kolców, które z daleka nadają jej niemal czarny wygląd. Futro na brzuchu i pysku jest szarobrązowe, a oczy ciemne i błyszczące. W porównaniu ze zwykłym jeżem ma nieco większe uszy oraz silniejsze kończyny przednie, ułatwiające kopanie w miękkiej ziemi.

Ekologia: Prowadzi samotniczy, głównie nocny tryb życia. Zamieszkuje skraje lasów, zarośla, łąki, ogrody, parki oraz tereny wiejskie. Żywi się przede wszystkim owadami, dżdżownicami, ślimakami i innymi drobnymi bezkręgowcami, sporadycznie zjadając jaja lub niewielkie kręgowce. Dzień spędza w ukryciu pod stertami liści, korzeniami drzew albo w opuszczonych norach. W razie zagrożenia zwija się w kulę, chroniąc miękkie części ciała kolcami. Jest najbardziej aktywny wiosną, latem i jesienią, natomiast zimą zapada w sen zimowy.

Opis: Jeż cieniogrzbiety występuje przede wszystkim w chłodniejszych regionach Fridonii. Najchętniej zasiedla tereny położone na wysokości 100–900 m n.p.m., choć może spotykać się go również na nizinach CzKRR. Sporadycznie spotykany jest również na terenie Kucelgradzkiej KRR Dobrze znosi umiarkowany klimat, a dzięki gęstszemu ubarwieniu i nieco większym zapasom tłuszczu jest przystosowany do długich, chłodnych jesieni.
Okres godowy przypada na wiosnę i wczesne lato. Samica rodzi zwykle od 3 do 6 młodych, które początkowo mają miękkie, jasne kolce. W miarę wzrostu kolce ciemnieją, przyjmując charakterystyczną barwę dorosłych osobników. Jeże tej odmiany są znane z niezwykle dobrego węchu i zdolności zapamiętywania tras pomiędzy kryjówkami a miejscami żerowania.
Ciekawą cechą jeża cieniogrzbietego jest jego skłonność do gromadzenia suchych liści i mchu wokół zimowej kryjówki. W przeciwieństwie do większości jeży często wybiera miejsca położone pod gęstymi krzewami lub przy starych kamiennych murach. Mimo niepozornego wyglądu odgrywa istotną rolę w ekosystemie, ograniczając liczebność wielu bezkręgowców. Największym zagrożeniem dla niego pozostają ruch drogowy, utrata siedlisk oraz stosowanie chemicznych środków ochrony roślin.